Pregled osnovnih tipova, kontrolnih struktura i funkcija

U programskom jeziku C-u je potrebno deklarisati sve promenljive koje se u programu koriste. Preciznije, unutar svake funkcije (ovdje unutar funkcije main) sve promenljive koje funkcija(program) koristi treba deklarisati pre prve izvršne naredbe.

Deklaracija se sastoji od tipa promeljive iza kojeg se navode imena(identifikatori) promenljivih odvojena zarezima (ukoliko navodimo više promenljivih istog tipa). Deklaracija kao i svaka druga naredba u programu se završava znakom tačka-zarez.

U deklaraciji

int n,fakt;

imena promenljivih koje se deklarišu su n i fakt, a njihov tip je int (integer). Tip int predstavlja celobrojnu promenljivu koja može biti pozitivna i negativna.

Granice u kojima se može kretati promenljiva tipa int zavise od računara, i danas je to najčešće od -214748347 do 214748348.

Pored promenljivih tipa int postoje još dve vrste celobrojnih promenljivih. To su promenljive tipa short i promenljive tipa long. Razlika je u tome da short pokriva manji raspon celih brojeva i zauzima manje memorijskog prostora, dok long pokriva veći raspon i treba više memorijskog prostora.

Promenljive realnog tipa (tzv. brojevi s pokretnim zarezom) pojavljuju se u dve forme:

  • brojevi jednostruke preciznosti float i
  • brojevi dvostruke preciznosti double.

Konačno, postoje i promenljive tipa char u kojima se pamte znakovi.

Tipovi promenljvih

  • char jedan znak(karakter)
  • short "kratki" ceo broj
  • int ceo broj
  • long "dugi" ceo broj
  • float realan broj (jednostruke preciznosti)
  • double realan broj (dvostruke preciznosti)

Pored ovih tipova podataka koje nazivamo osnovnim, postoje još i složeni tipovi podataka kao što su strukture, polja, unije , i pokazivači kao posebni osnovni tip podatka.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under GNU Free Documentation License.